آیا تا به حال پیش آمده است که زیر یک ماشین دراز کشیده باشید، گردن خود را کشیده باشید و آرزو کنید که خودرو فقط چند اینچ بالاتر باشد؟ در حالی که ارتفاع مناسب بالابر برای کارآمدی کار خودرو ضروری است، تعادل مهمی بین دسترسی و ایمنی وجود دارد.
ایمنی همیشه باید در نظر گرفته شودهنگام تعیین ارتفاع بالابر. ارتفاع ایده آل فضای کاری کافی را فراهم می کند و در عین حال خطر سقوط تصادفی خودرو را به حداقل می رساند. برای اکثر خودروهای سواری، ارتفاع بالابر 24-36 اینچ (60-90 سانتی متر) از زمین معمولاً کارهای تعمیر و نگهداری معمول مانند تعویض روغن و بازرسی زیر شاسی را در خود جای می دهد. وسایل نقلیه بزرگتر مانند SUV ها یا وانت ها ممکن است به دلیل فاصله بیشتر از سطح زمین، به ارتفاع کمی بیشتر نیاز داشته باشند.
ارتفاع بالابر ذاتاً توسط نوع تجهیزات بالابری مورد استفاده محدود می شود. انواع بالابرهای رایج - از جمله بالابرهای قیچی، بالابرهای دو ستونی و بالابرهای تک ستونی - هر کدام دارای ظرفیت های ارتفاعی و مشخصات تحمل وزن متمایز هستند. مکانیک ها باید قبل از کار، دفترچه راهنمای تجهیزات را به طور کامل بررسی کنند تا پارامترهای فنی و پروتکل های ایمنی را تأیید کنند.
عوامل شخصی مانند قد تکنسین و پیچیدگی روش های تعمیر ممکن است توجیهی برای تنظیم ارتفاع بالابر باشد. افراد قد بلندتر یا کسانی که تعمیرات پیچیده انجام می دهند ممکن است از ارتفاع اضافی بهره مند شوند. با این حال، اپراتورها هرگز نباید از حداکثر رتبه ارتفاع ایمن بالابر تجاوز کنند و همیشه باید از پایه های پشتیبانی ثانویه به عنوان یک ایمنی حیاتی در برابر پایین آمدن تصادفی استفاده کنند.
قبل از بلند کردن هر وسیله نقلیه، تکنسین ها باید تأیید کنند که خودرو روی زمین صاف پارک شده است و ترمز دستی محکم درگیر است. در طول فرآیند بالابری، نظارت مستمر بر پایداری خودرو ضروری است - هرگونه حرکت نامنظم باید باعث توقف فوری عملیات بالابر شود. این اقدامات احتیاطی بر این اصل اساسی تأکید می کنند که ایمنی در هنگام کار با ماشین آلات سنگین هیچ مصالحه ای را تحمل نمی کند.